Fryderyk Franciszek Chopin - kompozytor i pianista polski, urodzony 1 marca 1810 (według oświadczeń samego artysty i jego rodziny) lub 22 lutego (według metryki chrztu, sporządzonej kilka tygodni po urodzeniu) we wsi Żelazowa Wola koło Sochaczewa, na Mazowszu, w ówczesnym Księstwie Warszawskim.
Muzyczny talent Fryderyka objawił się niezwykle wcześnie, porównywano go z dziecięcym geniuszem Mozarta. Mając 7 lat był już autorem dwóch polonezów (g-moll i B-dur). Wcześnie zaczął występować publicznie na koncertach dobroczynnych. W latach 1823-1826 Fryderyk pobierał naukę w Liceum Warszawskim, gdzie jego ojciec był profesorem. Letnie wakacje spędzał w wiejskich majątkach kolegów szkolnych w różnych rejonach kraju, m.in. dwukrotnie w Szafarni na Kujawach, tam zdradził szczególne zainteresowanie folklorem. W roku 1830 skomponował swój pierwszy „Koncert f-moll” op. 21, którego prawykonanie odbyło się w Teatrze Wielkim w Warszawie. Koncert zdobył wspaniałe opinie recenzentów, co wzmocniło pozycję Chopina jako dojrzewającego kompozytora. W tym samym roku Chopin wyjechał początkowo do Wiednia, a następnie do Paryża…
Tak rozpoczęła się kariera jednego z największych i najbardziej znanych kompozytorów w dotychczasowych dziejach muzyki. Fryderyk Chopin jest autorem wielu wspaniałych mazurków, polonezów czy nokturnów.
Po śmierci 17 października 1849 roku Fryderyk Chopin został pochowany na cmentarzu Pére-Lachaise w Paryżu. Zgodnie z ostatnią wolą kompozytora, jego serce zostało w urnie wmurowane w filar kościoła Św. Krzyża na Krakowskim Przedmieściu w Warszawie.