1830r. – założenie pierwszej szkoły w Siemianowicach (Katolicka Szkoła Ludowa nr 1 –  obecnie Szkoła Podstawowa nr 6).

W szkole mieściła się jedna izba lekcyjna oraz mieszkanie dla nauczyciela.
W szkole początkowo uczyło się 80 uczniów, ich liczba stale rosła i w roku 1857
wyniosła 400. Patronem szkoły był hrabia Hugo Henkel von Donnersmark.

1859r. – położenie kamienia węgielnego pod budowę nowej szkoły (na rogu dzisiejszych ulic Śląskiej i Krasińskiego). 

1860r.- poświęcenie nowej szkoły i rozpoczęcie nauki. Budynek mieścił 4 sale lekcyjne, jedno mieszkanie dla żonatego nauczyciela i pokoje dla dwóch nieżonatych nauczycieli.  W roku 1864 do szkoły uczęszczało 440 uczniów; w rok później było ich już 524.

1884r. – po rozbudowie szkoła miała 14 klas, w których uczyło się 551 chłopców i 512 dziewcząt.

Szkoła nosi imię Gustawa Freytaga (Gustav – Freytag Schule).

1894r. – poświęcenie nowego budynku przy ul. Zamkowej (Schlosstrase). Obok szkoły składającej się z 12 izb lekcyjnych i czterech kawalerek dla nauczycieli stanął dom mieszkalny dla nauczycieli.

1900/01 – dobudowanie 8 sal lekcyjnych.

1922r.  – rozpoczyna się polski rozdział w dziejach szkoły – nauka w j. polskim.

1926r. – kolejna rozbudowa budynku – powstaje sala gimnastyczna i trzy klasopracownie.

1932/33 – po raz pierwszy jest wymieniony Grzegorz Piramowicz jako patron szkoły.

1933r. – nadanie szkole numeru porządkowego  6. 

1939r.  – dzieci po feriach zimowych, które trwały do 10 stycznia nie wracają do szkoły.

1939 – 1945 – ponowny niemiecki rozdział w życiu szkoły, nauka odbywa się w j. niemieckim.

15.02.1945r. – pomimo poniesionych szkód (cała biblioteka i obrazy zostały przez Niemców w części spalone i rozkradzione) szkoła wznawia nauczanie  po działaniach wojennych. Liczyła 10 oddziałów i 2 oddziały ochronki. 

                   

 

 

 

 

 

 

1951 - grono pedagogiczne i członkowie Komitetu Rodzicielskiego

 

1958 – 1963 – modernizacja budynku m.in. założenie centralnego ogrzewania, doprowadzenie wody do sal. Od 1960r. szkoła nosi imię Hanki Sawickiej

   

1969r. – początek reformy organizacyjnej i programowo – metodycznej. Zaczyna obowiązywać ośmioklasowa szkoła podstawowa.

1983r. – zlikwidowana Szkoła Podstawowa nr 19 zostaje filią SP6.

1990r. – po raz pierwszy uczniowie klas III wyjeżdżają na wypoczynek śródroczny tzw. Zieloną szkołę.

2005r. - po raz pierwszy nasi uczniowie pod kierunkiem nauczycieli zapraszają mieszkańców miasta na "Wieczorek z poezją".

  

2006r. – rozpoczęcie współpracy z zagranicznymi szkołami i uczelniami. Szkoła gości studentów z Francji.

2007r. – po całorocznej realizacji projektu szkoła otrzymuje 7 w Polsce Certyfikat Szkoły Zarządzającej Wiedzą.

2011r. – rusza projekt unijny Szkoła Harmonijnego Rozwoju.

2014r. – szkoła otrzymuje certyfikat Szkoła Demokracji, Szkoła Samorządności.

2016r. – zmiana siedziby szkoły do budynku przy ul. Chopina. Patronem szkoły zostaje Fryderyk Chopin.

2018r. – przy budynku zostaje oddane do użytku wielofunkcyjne boisko szkolne. Otrzymujemy certyfikat „Przyjaznej Szkoły” oraz tytuł Szkoły Roku 2018, a nauczycielka szkoły – otrzymuje tytuł Nauczyciela na Medal. Realizujemy kolejny projekt unijny „Kompetencje na przyszłość”.

2021r. – szkoła otrzymuje certyfikat Złotej Szkoły NBP 2020/21

„Szóstka” wciąż zapisuje się chlubnie w dziejach miasta i regionu. Konsekwentnie unowocześnia bazę dydaktyczną i wyposażenie szkoły. 

 Nauczyciele systematycznie poszerzają swoją wiedzę i doskonalą umiejętności, uczestnicząc w różnych formach doskonalenia zawodowego.

Zmieniają się nauczyciele, przychodzą nowi uczniowie, zmieniają się programy, podręczniki, ale Szkoła Podstawowa nr 6 od 1830r. kształci wielopokoleniowe rodziny. Co roku wyposażeni w solidną wiedzę i niezbędne do dalszej nauki umiejętności, absolwenci opuszczają naszą szkołę. Są to przyszli m. in. prawnicy, lekarze, profesorowie wyższych uczelni, nauczyciele i muzycy.

Szukamy dziś gorączkowo nowych trwałych wartości, szukamy zapominając, że tuż obok nas właśnie taką sprawdzoną wartością jest szkoła. Dlatego pamiętajmy o niej. Wszak wiedza o miejscu, w którym się żyje, uczy, pracuje, wiedza o przeszłości, o tworzących ją ludziach, to elementy składające się na tradycję.